Vergeetachtigheid

Vergeetachtigheid

21-05-2019

Sinds we leven in het digitale tijdperk, is er veel veranderd in hoe we met elkaar communiceren.

Zo corresponderen we tegenwoordig grotendeels via de mail. Dat zou optimaal werken. We hoeven niet naar pen en papier te grijpen en onze hersenen aan te sporen tot het formuleren van beleefde volzinnen. Een mailbericht is zo geschreven en met een simpele druk op de entertoets van welk digitaal apparaat dan ook, snel en eenvoudig verzonden.  En we mailen wat af naar elkaar! Onze mailboxen zijn overvol. Maar is deze manier van communiceren wel zo effectief, kun je je afvragen. Komt een mailbericht net zo onder de aandacht van de ontvanger, als een fysiek geschreven brief? Slipt er niet teveel door de mazen van dat onvolprezen, zo snelle en eenvoudige mailverkeer? Krijgt een mailbericht voldoende aandacht van de ontvanger? Dat blijkt zeker niet altijd het geval. Sinds de oprichting van de Dorpsraad, in 2015 alweer, correspondeer ik veel met de vertegenwoordigers van de lokale politiek. Wethouders, ambtenaren, raadsleden, de gebiedsadviseurs. Een vraag, verzoek om informatie of uitgebreide toelichting, uitnodigen of ingaan op een uitnodiging. Meestal werkt dat goed. In tegenstelling tot een geschreven of getypte brief, die via een vrij lange weg binnen het gemeentelijk apparaat, voorzien van de nodige ontvangststempels, uiteindelijk de geadresseerde bereikt, is een mailtje via ‘send’ direct bij de ontvanger. Maar of er vanuit het gemeentelijk apparaat door iedere geadresseerde net zo snel en adequaat wordt gereageerd blijkt niet vanzelfsprekend. Om welke reden dan ook. De diverse vertegenwoordigers van de plaatselijke politiek reageren namelijk op een voor ieder kenmerkende wijze. Zo zijn er wethouders en ambtenaren die op een vraag naar informatie, de koe bij de horens vatten, op onderzoek uitgaan, navraag doen en de Dorpsraad nagenoeg per omgaande van een antwoord voorzien.

Echter, er zijn ook personen die tekenen van ‘vergeetachtigheid’ vertonen. Een antwoord of reactie blijft uit. Ook op mailberichten met een vriendelijke ‘aanmaning’ komt geen antwoord. Anders gezegd: de geadresseerde vertoont kenmerken van ‘vergeetachtigheid’. Dat herhaald aandacht vragen voor reeds aan de orde gestelde kwesties en gedane toezeggingen, werkt ontmoedigend. En of dat nu ligt aan een overvolle mailbox, aan desinteresse of aan handelen uit gebrek aan respect. Dat laat ik in het midden. ‘Een lokale democratische samenleving’, ‘eerst de gemeenschap, dan de politiek’, ‘ van buiten naar binnen werken’. Het staat allemaal op ‘papier’ in het college-akkoord. Ik voeg er nog aan toe: Omgaan met elkaar als serieuze gespreks- en onderhandelingspartners. En geen gespeelde ‘vergeetachtigheid’.

Ik ben benieuwd naar uw mening. Blijf vooral reageren op onze website. www.dorpsraadboskoop.nl

Ria de Groot

Voorzitter Dorpsraad Boskoop